سلام

 خوبید خدا رو شکر بلاخره بعد از یه وقفه نه چندان کوتاه  اومدم

می خوام شروع کنم  البته با پشتیبانی شما از طریق نظر های زیباتون

 امیدوارم همراهیم کنید و تنهام نذارید.

وقتى خواستم زندگى كنم راهم را بستند.

*وقتى خواستم عاشق شوم گفتن گناه است.

 *وقتى به راستى سخن گفتم گفتن دروغ است.

   *وقتى به ستايش روى آوردم گفتند خرافات است.

                        *وقتى گريستم گفتن كودكانه است.

            *وقتى خنديدم گفتن ديوانه است.

   *وقتى سكوت كردم گفتن عاشق است.

       خدايانمى دانم چكار كنم بااين سر نوشت.....؟        

                                             نوشتم اين را در گوشه كنارى تا بعد از من بماند يادگارى

در دلم اندوه بر رخم نقش هزار افسوس

در سرم شور صد اميد در چشم پرتوي از عشق و بهروزي

 هيچم اندر دست رهنمود راه فردايم كه مي دانم با سبكبالي مي توان  ره

 به شهر  آرزوها برد 

سالهاست كه به دنبال  توام و مي جويمت ولي تو را نمي يابم

 تو با من بودي اما سالها و روزها و ساعتها و دقيقه ها از هم فاصله

داشتيم

 فاصله ميان منو تو به وسعت دريا بود يه بزرگي دنيا....! اي آشناي

وجودم شايد هيچ گاه

همديگر را نبينيم .

 شايد آخرين خاطرات با هم بودن من و تو در پيچ وخم جادهاي گمنام

باقي بماند .

چيزي براي هديه كردن ندارم. اما به رسم ياد بود روزهاي خوش عشقم

گلهاي ميخك را تقديم تو

 تنها ستاره بي كسي ام مي كنم          

                                                                 الهام گرفته از رمان زيباي رد پاي عشق

بر او ببخشاييد.....

كه ابلهانه مي پنداشت

كه حق زيستن دارد

بر او ببخشاييد....

بر او كه در سراسر تابوت اش

جريان سرخ ماه گذر داشت

وخواب هزار ساله اي اندامش را

آشفته مي كرد

بر او ببخشاييد ....

بر او كه از درون متلاشي شد

اما هنوز پوست چشمان اش

 از تصور ذرات نور مي سوخت

وگيسوان بيهوده اش

نا اميد وار از نفوذ نفس هاي عشق مي لرزيد

بر او ببخشايد ....

زيرا كه مسحور بود

زيرا كه ريشه هاي هستي بارور شما

در گام هاي غربت او نقب مي زدند

....

وقلب زود باور او را

با ضربه هاي موذي حسرت

در كنج سينه متورم مي ساخت

بر او بخشاييد.... كه ساقي شما را بخشيد!

آن چنان آلودست

 عشق غمناكم با بيم زوال

كه همه زندگي ام مي لرزد

چون تو را مي نگرم

مثل اين است كه از پنجره اي

تك درخت ام را سرشار از برگ

در تب زرد خزان مي نگرم

مثل اين است كه تصويري را

روي جريان مغشوش آب روان مي نگرم

شب وروز.....

شب و روز....

شب وروز ....

بگذار كه فراموش كنم

تو چه هستي ,جز يك لحظه,يك لحظه كه چشمان مرا

مي گشايد در

برهوت آگاهي؟

بگذار

كه فراموش كنم...

                                             فروغ فرخ زاد

مي روم خسته وافسرده وزار

سوي منزلگه ويرانه ي  خويش

 به خدا مي برم از شهر شما

  دل شوريده وديوانه ي خويش

مي برم تا كه در آن نقطه دور

شستشويش دهم از رنگ گناه

    شستشويش دهم از لكه ي عشق

  زين همه خواهش بيجاوتباه

      ناله مي لرزد ميرقصد اشك....

آه كه بگذار بگريزم من

       از تو اي چشمه جوشان گناه

       شايد آن به كه بپرهيزم من

    عاقبت بند سفر پايم بست

     مي روم خنده لب وخونين دل...

   مي روم از دل من دست بدار

                اي اميد عبث بي حاصل              

براي آن كه احساس مرا بهتر از هر كسي درك مي كند

آذين       

سلام

 بلاخره بعد از تعطیلی بلند مدت وبلاگ بلاخره اومدم

ببخشید که اپ نکردم چند وقتی  گیر امتحانات بودم

ولی اومدیم.

من نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

 درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار!

خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو!

کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام!

 درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي

دیدی آخر یار من ننشست و رفت لحظه ای آمد دلم بشکست و رفت .

عاقبت تنهای تنها شد دلم .بی وفا در پای دل ننشست و رفت .

 تا که گفتم عاشق روی تو ام چون نسیمی به هوا پیوستو رفت.

 از پی کشتن بیامد پیش ما  جان ما را بر دو زلفش بست و رفت.

 گفتم ای شیرین تر از جام عسل تا شنید این جمله را شد مست و رفت .

گفتمش ای نازنین از پی چه میروی؟ با نگاهی جان ما را گذاشت و رفت.

 گفتم آخر عاشقم گفت دگر درد عاشق  زخم شمشیر است و رفت.

  گفتمش از بهر زخم چاره ای. گقت زخمت ناله درمانست و رفت.

سلام بلاخره من اومدم بعد از تقریبا ۲ ماه  می خواستم اولا سال نو رو بهتون تبریک بگم

 وبعد از تمام اونای که از وبلاگ من دیدن می کنن تشکر کنم ممنونم از همتون  .

موفق باشید بازم به من سر بزنید.